17
ไปงาน Honda Summer Fest ที่เขาตะเกียบมาแหละ
โจ ใหม่ แอน พี่เอก อีฟ (ซึ่งอีต๊ะได้เบี้ยวเป็นที่เรียบร้อย)  เดินทางจาก กทม. ตอน 10 โมงโดยประมาณ
ไปถึงก็เข้าที่พักตรงชะอำ แล้วขับไปเขาตะเกียบกันต่อ
คนเยอะมากเลย วัยรุ่นทั้งนั้นน่ะ เหมือนมารวมตัวกัน
ไปเจอปอนที่งาน แล้วพองานเริ่ม raggae เหลือเกินแฮะ
ถึงตังแต่บ่าย 3 กว่าๆ 5 โมงเราก็เปียกกันแล้ว
จริงๆไม่ชอบงานที่คนเยอะๆเลย มันเหมือนมาแย่งกันรับสรรพสิ่งรอบกาย
แต่งานนี้สนุกมากนะ เต้นในน้ำ กับคนเยอะๆที่มาเพื่อรับในสิ่งเดียวกัน (อย่างน้อยก็คงเป็นงั้น)
เจอเพื่อนโจที่ลาดกระบัง เจอรุ่นพี่ แล้วก้อเต้นกันในน้ำ
เต้นไป พักไป เย็นดีแหละ อยู่แบบเปียกๆเปื่อยๆ จน เที่ยงคืน เลยกลับกันเหอะ
ก็เพื่อนๆได้ดูพี่บุรินทร์ และเรากับโจได้ดู swan dive เป็นที่เรียบร้อยแล้วนี่นา
สรุปว่าวันนี้ เหนื่อย แต่เป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่สำหรับชีวิต
แอบทะเลาะกับโจก่อนนอน เรื่องไม่เป็นเรื่องเลย
เค้าขอโทษจริงๆนะคะ ต่อไปนี้จะพยายามข้ามผ่านความงี่เง่าของใหม่ให้ได้

 
 

18
ตื่นกันสายๆ อาบน้ำ เช็คเอาท์ (แหม พูดซะหรู) หาข้าวกิน แล้วก็ถ่ายรูปเล่น
ฝนตก ทำเอาบรรยากาศไม่ค่อยเป็นใจ แต่ความสุขก็ยังไม่หนีเราไปไหน
เป็นอีกครั้งที่เรารู้สึกว่าได้เสพความสุข...

เรื่องราว 2 วันนี้ ไม่พ้นจะต้องขอบคุณ โจ สำหรับความเข้าใจ ความเอาใจใส่ และความรักที่มีให้ใหม่เสมอมา
ขอบคุณแอน อีฟ สำหรับช่วงเวลาที่น่าจดจำ
ไม่รู้สินะ...ถ้าเป็นเหตุการณ์เดียวกัน เวลาเดียวกัน การกระทำเดียวกันนี้ แต่เกิดขึ้นกับคนอื่นที่ไม่ใช่พวกมึง
กูก็คงไม่รู้สึกว่ายิ้มได้กว้าง และ หายใจเป็นความสุขได้ขนาดนี้หรอก

:D
 
 

ปล.เสียดายนัก แป้งอับต๊ะไม่ได้ไป
เรายังบ่นกันเลยว่าอันที่จริงเราควรจะมาสนุกกันให้ครบกลุ่ม
กูอ้วนชิบหายเลย

5
วันนี้วันหยุด แม่เลยชวนไปทำบุญวันเกิดที่บ้านเฟื่องฟ้า
ทำมาตั้งแต่ปีที่แล้ว ปีนี้เลยไปอีก ไปตรงอาคารในสุด ที่ดูแลเด็กป่วยพิการซ้ำซ้อน
ซื้อแพมเพิร์ส นม ผ้าเช็ดตัว ไปบริจาคเพราะเค้าขาดจริงๆ
ชิโกะไม่อยู่แล้ว เพราะพัฒนาการดีขึ้น เจอน้องนกแทน
นกน่ารักมาก ตอนแรกไม่ยอมคุยอะไรเลย ตอนหลังเจอเราหลอกล่อจนติดใจ
แม่ซื้อ KFC ฝากพวกพี่เลี้ยง ที่ยังจำเราและแม่ได้
เค้าบอกแม่ว่านอกจากพี่กับลูกสาวแล้ว ยังไม่มีใครเข้ามาถึงนี่เลย 
วันนี้ดีจัง ใหม่ได้ป้อนข้าวโกะ ส่วนโจป้อนข้าวโก้ กลายเป็นแม่คนไปทั้งคู่ เพราะน้องๆเรียกโจว่าแม่เหมือนกัน
น้องๆน่ารักมากเลยนะ ขอบคุณค่ะที่ทำให้ใหม่อิ่มเอมใจจริงๆ

เสร็จแล้วไปทานข้าวกัน พ่อ แม่ และลูกสองคน (วันนี้แม่กับพ่อมีลูกชายเพิ่มมา 1 คนหละ)
วันเกิดปีนี้ไม่เหงา พ่อมีเพื่อนคุยสนุกสนาน ท่าทางเข้ากันดีจริงๆเล้ย
เล่นเอาใหม่กับแม่นั่งหงอย อาหารอร่อย บรรยากาศดี แถมคนที่นั่งทานด้วยดูมีความสุขกันทุกคน
ใหม่ดีใจและจะไม่ลืมความทรงจำดีๆอันนี้เลยค่ะ ขอบคุณพ่อ แม่ โจ มากๆเลย (:

6
ได้รับโทรศัพท์จากแอนตั้งแต่ก่อนเที่ยงคืน แฮปปี้เบิร์ดเดย์กุคนแรกเลย
เมสเสจจากคนมากมายที่ทำเอาเราดีใจ ทั้งจากคนใกล้ๆ อย่างโจ
เพื่อนรักอย่างแอน อีฟ แป้ง คนเคยใกล้ อย่างปั๊ม พี่ป๊อบ พี่ต๊อก
เพื่อนเก่า อย่างโบ๊ท โบว์ แล้วก็พี่สาวแสนดีอย่างพี่เล็ก ขอบคุณทุกคนค่ะ
ตอนเช้าเราตื่นมาไม่สบายหนัก แถมเป็นสิวอีก เลยแอบงอนโชคชะตา ประมาณว่า นี่วันเกิดกูนะเฮ้ยย
อารมเสียใส่โจแต่เช้า แต่วันนี้ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไปเป่าเค้กวันเกิดกับน้องหมอก
พอไปถึง โทรหาโจ บอกให้มาช่วยกันเลือกเค้ก โจบอกว่าให้ขึ้นไปหาน้องหมอกที่โรงพยาบาลก่อนเลย
เราก้อโมโหใหญ่ แต่ก้อขึ้นไปนะ ซักพัก โจเดินเข้ามาในห้อง ถือกล่องเค้กกะกุ้ง 8 ตัวของโปรดหมอกมาด้วย
เราซื้อพุดดิ้งไปฝากน้องหมอกกับน้องดั๊ก เลยถือโอกาสเดินไปชวนน้องดั๊กมาเป่าเค้กด้วยกัน

พอกลับมา เค้กก้อจุดเรียบร้อยแล้ว โหเป่ากันสนุกสนานมากๆ คุณพยาบาล แม่น้องดั๊กเข้ามาด้วย
พี่เตือนมาพอดี เลยตัดเค้กแบ่งกันไปถ้วนหน้า น้องหมอกอวยพรว่า "ขอให้พี่ใหม่มีความสุข รักกะพี่โจไปนานๆ"
ทุกคนอวยพรเราหมดเลย มีความสุขจริงๆ :D
กินเค้กเสร็จ นั่งเล่นเกมกันกับพื้นเลย น้องหมอกลงมาจากเตียงเพื่อนั่งตักพี่โจ
น้องดั๊กไม่กลับไปพ่นยาที่ห้อง เพราะติดเกมที่เราเฮฮากันอยู่
คุณพยาบาลมาวัดอ๊อกซิเจนในเลือด กับวัดใข้กันถึงที่ น้องหมอกอุณหภูมิ 38.5 แต่ร่าเริงอย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"นี่ตกลงเด็กสองคนนี้ป่วยกันรึป่าวเนี่ย" คุณพยาบาลแซว
เล่นกันไปพักนึง อาการป่วยของเรากำเริบ โจเลยฟ้องน้องหมอก "ดูสิ พี่ใหม่ไม่ยอมหาหมอ"
น้องหมอกพูดขึ้นมาว่า "พี่ใหม่ท้อทำไม อย่าท้อนะ หนูไม่ชอบ" พร้อมทำหน้าจริงจัง
เราประทับใจ จริงๆ เลยเกี่ยวก้อนสัญญาว่า "พี่จะไม่ท้อ จะไปหาหมอค่ะ"

 
 
 

เล่นกับน้องๆเสร็จเลยกลับบ้าน(โจ) กินยา หลับปุ๋ยๆ ซักพักโจมาปลุกให้ไปดูหนังห้องโฮม
เรางอแงจะตาย อารมแบบหงุดหงิดอ้ะ ดูที่ห้องก้อได้ทำไมต้องไปดูห้องโฮมวะ
แต่โจก็ลากไปจนได้ พอไปถึง โหกลางโต๊ะนี่มีเค้กจุดเทียนวางไว้ แล้วโจก็เอากุหลาบช่อใหญ่มาให้
เรานี่โคตประทับใจเลย ขอบคุณนะ อันที่จริงได้อยู่ด้วยกันมันก้อพอแล้ว :D
พอกลับมาบ้าน เราเอาพวงมาลัยมากราบเท้าพ่อกับแม่ หอมแก้มกันไป แล้วก็รับพร
เพราะเราว่าวันเกิดของเรา คนที่สำคัญที่สุดไม่ใช่เรานะ แต่คือพ่อกับแม่ผู้ให้กำเนิดเรามากกว่า

7
ไปเซนทรัลกะอีฟ ช้อปปิ้งกันสองนาง เสียดายเพื่อนๆมาไม่ครบ
ไม่ค่อยสบาย กลับบ้านนอนหลับยาว

8
โจป่วย ไปป้อนข้าวต้ม เล่า The Green Mile ให้ฟัง
ตอนเย็นโจไปตัดไหมที่โรงพยาบาล พี่หนึ่งชวนดู Iron Man
หนังสนุกดี พี่หนึ่งน่ารัก ขอบคุณค่ะสำหรับเวลาดีๆร่วมกัน

Ps
วันเกิดปีนี้ ขอบคุณพ่อแม่ ที่รักหนูมา 21 ปีแล้ว...รักแม่กับพ่อเช่นกันค่ะ
ขอบคุณโจ ที่ทำให้ฝันหวานๆของเรา มันจับต้องได้ซักที รักโจค่ะ
ขอบคุณเพื่อนรักที่ผ่านอะไรมาด้วยกันตลอด อีฟ แอน แป้ง ต๊ะ ปอน ไม่มีพวกมึง กูคงรู้สึกว่าชีวิตไม่สมบูรณ์เท่าไหร่
ขอบคุณน้องหมอก น้องดั๊ก...กำลังใจที่ยิ่งใหญ่กับความทรงจำที่ดีในชีวิตพี่ใหม่ค่ะ